دئدیم او پرده دوشئرکن داهیسی سئوگی عیان دی؛
هم قاناد قانلی گؤوئرچین ؛کی گؤروب سئن ؛داهی آزاد اولا جاقدی؛
باخدی بیگانه باخیشلا ؛
دئدی : "اصلا کی اینانما؛ او گؤوئر چین داها ؛ اوچما دا دائم چئتین لیق دوروموندا "؛
" هارادان اوچمالدی"
"نئجه او پرده دوشئر کی"؟
"داهی ظن ائتمه کی هر آن؛ یاغیریب قیشقیرا مخلوق "ا
" پرده دوشئر کن حتما"
- هانی شیرازلی او عالیم دئمیشکن : "اونلار کی ریا کار لیقا مایل اولونورلا "
"بیر پرده دوشئنده نه کیمی زاره قالارلار "
"یوخ یوخ بو عالمه ؛ عالیم گئرئکیر البته بولورسئن"
"شاعیر سوزو ؛ اوهام دی خیال دی "
"عالیم یئتیرئن خلقه زاوال یوخ"
" جهد ائدئک ؛ اؤلکه ده ؛ عالیم یئتیریلسین ؛
اوهام و خیال ؛جهل جهالت ؛ دالی سی البته جنایت ؛
یول تاپیر هر آن ؛ ائوه یا مکتب ه قارداش.
"نه بولوم تقدیر نه یازمیش " دئمه هئچ... بودا بوش سوزدی؛ سالیب ذهنینه خلقین؛
سئنه حلاج وئریب الگو جهاندان ؛ هانی اوندان بیزه قالمیش بو نصیحت،
***
"منده سیغار ایکی جهان، من بو جهانه سیغمازام،
گؤوهری لامکان منم، کؤن و مکانه سیغمازام
عرشله فرش و کاف و نون، منده بولوندو جمله چون،
کس سؤزونووو ابصم اول، شرح و بیانه سیغمازام"
***
بیزده عالیم سوز وار ، باشقاسینا نئدئن ائدئک عنایتی،
"ابصم" اولوب ؛ بیر دیگرین سوزون دئمئک
جهل و جهالت دی بیزه.
حسن اسگوئی
أیاقدان دوشموشم ساقی ،ألیمدن توت أیاق ایله
الینده ساغر زرّین گؤروم همواره وار اولسون
هانی او باده وئرمیشدین دونئن مین باده دئن آرتیق
منی سالدی أیاق اوستئن یئره؛
بیر نار شیمشک تک.
دایان ما دور گئتیر می دئن ؛منی اغیار ایله قویما
سانیر واعظ کی من میخانه دئن چیخسام
گئدیب بیر گنج مسجده؛ قولاق وئر رئم او صنعانه
نه بیلسین بی خبر واعظ؛
گمان إیلیر کی هر ترسا سئون بیر شیخ ؛ صنعانه بنظر میش
گئرئک دیر شیخ أوللجه ؛ کندی امّت ین سئوسین
گئدیب ایتامی آختارسین
طواف کعبه دئن اؤنجه ؛گئزیب خلخالی آختارسین
گئچیدسین شمع بیت المالی ؛اگر تاپسا او جسم بی ثمر دئن عشق
دوروب آرتیق گئدیب انواری یاندیرسین.
دئسین خلقه ، کی ای مخلوق :
منه عاجز ره بتخانه نی میخانه یه بیر عمرده طی طریق ائدیم
گئلئر بیر باشقا کس شمس الضحی آدلا ؛
الینده بیر کیتاب عشق اؤرک ده بیر قوجاق سئوگی
او کی سویلئر "الف لیله"
اینام اوندا
سئویم؛ سئومئک ؛ سئویمئک؛ آختارانلار نغمه سی اوندا
حسن -اسگوئی
بو اوسته کی شئعری کربلا محمدعلی آدلی آذربایجانلی آذربایجان تجدد حرکتی زامانی تهرانداکی قاجار حاکیمیتی اوزره بیان ائتمیشدیر
به رخ اش اهل نظر؛ عارف قوم چشمه حیوان گفتند
بودند قومی به سر دار شدند و ؛زبان "أنالحق" گفتند
چون رخی را حس جمال و لطافت ؛آب حَیَوانی دیدند
بیم از گزمه " أن الحق" گفتن شان بود ؛ انسان گفتند
بَرهر ایل تباری که رَوم ذکر جمال سخن حلقه ماست
ذکر فهم سخن دوست در آیینه سوره رحمان گفتند
صاحب نظری در غم "ترسا بالاسی" عمری سوخت
ذکر اوقات مصیبت به چه روی در رخت سیاهی گفتند
سلسله موی که دیدم و به بهایش؛ عمری خوش یود
گنج قارون شبیه اش کردند مهر ملک سلیمان گفتند
نام خصمی که ندانست عاشق همه را دوست خطاب
کس ندانست مذهب آئین ؛لاجرم جمله موّ حد گفتند
همه قوم در حس نظر مات؛ چو رسّام حبیب را بدیدند
حس یوسف نه به کنعانی اش ؛ به مهمان زلیخا گفتند
وصف آن وصل لبت کی رود از یاد صَنَم ؛قدمی بر ما نه
کودکی از مهر به مویه شد و گمان به یتیمی اش گفتند
کسی واقف اسرار نشد غیر حبیب؛ چون آگه احوالم شد
آن صنم که رخ اش نهان بود از اغیار ؛آب حیات اش گفتند
آذربایجان -لنکران
حسن اسگوئی پائیز 92
"افَترعَلَی الله کَذبا" تفسیر آیه شریفه بعصی رنگ سیاهی را نسبت عزا می دهند که غیر این است ؛و عوام پندارند.
موی سلسله وار خود قرابتی نزدیک دارد در شعر
نفه‌سی دوغرولار آنا نه اوچون جان دеدی‌لر؟