نیگران

گئجه نین بو آنلاری و ساکین جه کوچه لئر
خیاله سالیر هئر گئچئنی،
قال سئوگی لیم؛
چیرپینیر اؤره یم ؛ سانکی بیر خبر وارمیش کیمین.
گئدیرسئن ؟
اما بیر اؤره ک بیر گؤز سئنه نیگران قالیر
گئدمه سیدین ؟
بو عجله ؛نییه دیسگیندیریر منی.

حسن اسگوئی




Gecenin bu anlari ve sakincə "kuçələr",
Xıyalə salir hər geçəni.
qal sevgilim ;...
Çirpinir örəyim , sanki bir xəbər varmiş kimin.
Gedirsən ?
Amma bir örək bir göz sənə nigəran qalir
gedməseydin?
bu əcələ ; nə içün disgindirir məni.?
Qalsaydin?...

بیر گئچمیش سئودا؛تازالامیش وضعی


تام سئنه عاشیق اولان کس لئرده؛ منیم تک دلی پر چاک اولان؛ نیگاریم؛ بیری  وار

اولا بیلمئز؛نییه کی ؛بئسله دیغیم سئوگینی ؛ قوجامان داغدلارین؛ گللئردئن بیری وار

سنی تاپدیقدا؛منی اوچوروم تهلکه؛ بیر ناغیلدان اولموش؛فاجعه سی گؤزلورمیش

سئن کی گئدین؛ من او آنلاردا دوشوندوم دوردوم .عجبا گؤزله دیغیم ایللئرده بیری وار

تام عجب بخت؛ من ایله بیر گون؛ سئن گئلیردین نور ایچنیندئن؛ ألینده شعر و گئجئن

خاطره؛ کهنه شهردئن؛من ایتیرمیش زمانی تکجه کی سئن گوستردین: غصّّه؛ بیری وار

من ائله سئندئن آلیردیم او گؤزل گئچمیشیمین ؛حال و هواسین و  قارشی لیقسیز

عشقین؛ و اونودولموش سئودا.نه قئدئر سئنده ممکنجه یاغین؛ سوزی شیرین؛ بیری وار

ایندی ای گل رعنا؛ صورت شیرین،صیرتی لیلی، ده گؤروم منده اولان بو غم لی یامان

قارشیلیق سیز سئودانی گورئن؛و  هاواسین ترک قلیب و بیر داها گئلمیش بیری وارپ


ح- اسگوئی



بو شعری اوخویان زمان؛ویرگول دئدیغیمیز آلارملاردا ساکین جه دورماق گئرکیر

شمس ظها گئلمیشدی تبریزه؛


گؤروب سئن چشم مستی؟ ؛ مستانه میخانه دئن چیخیب ،بیر یول مسجد ده ؛ اقامه توتا
من شاهیدی خمار نرگیس مردم مست اولومشام؛ مسجد منبر ی بوراخیب یولو؛ توتیا توتا
توتیا دئدیم؛ میخانه توپراقی سالدی یاد یمه، ساقی مگر وئرئر سئن داهی بیر قدح منه؟
تا خمار قالمایام ؛واعظ دییر: بلکه مست میخانه قامیشام،سانیرام نفرین لعنتی منی توتا

اما یوخ گمانیم؛ بو واعظ ألین وئره او بینوایه کی؛ خاک ره میخانه نی مردمه توتیا ائدیب
هئچ اولمامیشدی؛ کی بیر گون؛ واعظ ؛ره میخانه ده؛ دایانا؛ تا مست لا مکان بیرین توتا
هئر گون - گئجه میز؛ گئچدی میخانه ده؛ بیلمئم که گیتی دوران؛ نه قویمودشدی بیزلره،
ملک سلیمان کیمسه یه قالمیش ؟ بیزیمده قبا و دلق و عبا میزی؛ میخانه رهین تواتا
سحر گئلئنده منزل ه؛ نه عبا قالیب نه قبا بیزلئره؛بلکه زوناره محتاج قالمیشام ای نگار
دئمیشدی کی قاریشدیق فقرا سلک ینه ؛بو حالیدا البت عسس ده؛ گئلئر بیز لئری لری توتا
شمس ظها گئلمیشدی تبریزه؛ وئرمه دی خبر بیزه؛یارب مگر منه لطف ایله مئز او نگار
واردی بیزلئرده ده صبر ایّوب؛الله الله قوناق پرور یز؛گمانیمیز حضرت شمس اولا؛نظریم توتا

مردم =غرض گؤزببکی دی
توتیا= سرمه دئمک دی ؛گؤزه چئکیلئر و . خاک ره میخانه ؛همان توپراق

ح- اسگوئی