صورت شمس ظحاء قونیه ده بیر داهی گون،
کیم گؤروب ؛هر ایکی گون؛ بیر گونده.
بیرسی شمس جمال ؛او بیری شمس زمین،
گؤروم الله ؛ایکی سین حفظ ائله سین.
بیزه او شمس جمال آینه عفت دی،
او بیری شمس زمین مائده یه خلقت دی.
هئر ایکی شمسی خدا یا ؛ امانت ساخلا ؛
نییه کی ؛ بیزلئره ؛ سرمایه عشق شرف و عزت دی.
شمس میز؛ گر حلب اولموش اونا ؛ دیگر مسکن؛
قیما دئسین اونا بیر چشم بلا بد بین دئن؛
چون داهی ؛ جمله بیزه رحمت دی.
گر ائده قصد وطن؛ بیزده قیلا مامن عشق،
قویمارق؛ قصد حسد ؛ دئیسین اونا،
چون بیزه شمس داهی مقصد دی.
فهم من از شیخ و شمس ،خود بود فهمی دگر.